BEVRIJDE TIJD
|
|||
|
|
ICT als instrument voor versnelling én onthaasting? Esther van der Panne Landelijk bureau DISK en Kerk en Wereld/MCKS organiseren samen een deelproject over de rol van Informatie- en communicatietechnologie (ICT) bij het streven naar een nog flexibeler omgang met de tijd. De Nieuwe Economie met haar computernetwerken, mobiele telefonie, multimedia, internet, e-mail, simulatie en e-commerce zou onze omgang met de tijd nog productiever en efficiënter moeten kunnen maken zonder dat de druk op individuen toeneemt. Is dat zo? Zorgt ICT voor productiviteitsverhoging, tijdbesparing, meer individuele zeggenschap over tijd? Of draagt ze bij aan verdere verhaasting van de samenleving? Die vragen staan centraal in 'Bij de tijd (ver)blijven. ICT als instrument voor versnelling én onthaasting?'. Dit boek bevat een aantal artikelen van wetenschappers uit verschillende disciplines en een aantal portretten over de rol van ICT in het dagelijkse (werk)leven van diverse mensen. Uit het boek blijkt dat er van een echte 24-uurseconomie vooralsnog geen sprake is, maar ook dat ICT een drijvende kracht is in de trend naar langere arbeidstijden, spreiding van werktijden en toenemende werk- en tijdsdruk. ICT is bedoeld om informatie- en communicatieprocessen te versnellen en ze efficiënter en gemakkelijker te maken. Maar daarmee faciliteert én stimuleert ICT veranderingen in arbeidsorganisaties (verzelfstandiging, decentralisatie van verantwoordelijkheden, verbreding van takenpakketten) die "anders dan de bedoeling was" de tijdsdruk vergroten. Ontwikkeling van ICT is echter nog een open proces. En het lijkt er zelfs op dat ICT de maatschappelijke mogelijkheden om technologische ontwikkelingen te sturen vergroot. Presentatie tijdens Symposium Het boek wordt 8 november 2001 gepresenteerd op een symposium voor beleidsmakers, onderzoekers en geïnteresseerden op het gebied van arbeidstijd, kwaliteit van de arbeid en vrije tijd. Op het symposium draait het om een aantal vragen. Hoe kan ICT zo in de samenleving worden ingebed dat de negatieve gevolgen voor onze tijdspatronen en tijdsbeleving zo klein mogelijk zijn? Vergt dat aanpassingen in de technologie zelf? Of moeten wij gewoon verstandiger leren omgaan met ICT? Moeten er maatschappelijke afspraken komen over hoe wij de tijdwinst (door productiviteitsstijging) die ICT in principe oplevert benutten? Gaat het dan om bescherming van de vrije tijd, zoals de Amerikaanse sociologe Juliet Schor wil? Of kunnen we de tijdwinst gebruiken om de werk- en tijdsdruk binnen de arbeidstijd én de vrije tijd te verminderen, zoals de Vlaamse socioloog Marc Elchardus voorstelt? |
||
|
|
|||