Armoede is het afgelopen jaar nadrukkelijk op de agenda komen te staan. De Wet Maatschappelijke Ondersteuning legt een steeds groter deel van het sociale beleid bij de gemeenten neer, dus verwondert het niet dat armoede een belangrijk item is in de lokale politiek.

De jury van de Ab Harrewijn Prijs merkt deze trend in de voordrachten die ze binnenkrijgt. Het harde asielbeleid van het kabinet maakt dat er steeds minder asielzoekers in Nederland zijn, zodat al dan niet kerkelijke groepen op lokaal niveau op dat vlak minder initiatieven ontplooien. Daarentegen groeit het aantal voordrachten dat op een of andere manier met armoede te maken heeft. Helaas zal het harde armoedebeleid van het kabinet niet maken dat er steeds minder armen in Nederland zullen zijn. Integendeel.

Ab Harrewijn was in 1987 de initiatiefnemer van de eerste conferentie 'De arme kant van Nederland'. Daaruit kwam de gelijknamige werkgroep voort, die tot op de dag van vandaag bestaat, in fusie met het het netwerk van kerkvrouwen-bijstandsvrouwen, dat zich Economie, Vrouwen en Armoede (EVA) noemde. Armoede is dus geen fenomeen van gisteren. Het is er al langer, alleen is het helaas groeiende.

Bij de toekenning van de Ab Harrewijn Prijs 2006 heeft de jury zich laten leiden door Ab's benadering van de armoedeproblematiek. Zijn uitgangspunt was altijd een diepe betrokkenheid bij de mensen om wie het ging, maar altijd wist hij de vertaling te maken naar een hoger niveau, daar waar het beleid gemaakt wordt dat de problematiek veroorzaakt. Hij slaagde er moeiteloos in het micro- aan het macroniveau te verbinden. Ab was een meester in het zichtbaar maken van de menselijke kant van beleid.

Verschillende van de genomineerden voor de prijs van dit jaar slagen daar evengoed in. Toch moest de jury een keuze maken. Daarbij heeft ze gekozen voor een initiatief dat armoede op een onvermoede manier zichtbaar maakt.

De winnaar van de Ab Harrewijn Prijs 2006 is Riky Schut van de Werkgroep Landbouw en Armoede.

De jury heeft grote bewondering voor de vasthoudendheid waarmee de werkgroep een weinig bekend probleem onder de aandacht brengt, namelijk dat kleine boeren in Nederland de grootst mogelijke moeite hebben om het hoofd boven water te houden. Daarbij is de werkgroep, waarachter Riky Schut de drijvende kracht is, er verschillende malen in geslaagd de politiek in de goede richting te beïnvloeden.

Het is mede aan de werkgroep te danken dat pachtverhogingen afgelopen najaar niet zijn doorgegaan. De combinatie van signaleren, onderzoek doen en hardnekkig actie ondernemen maakt dat de Werkgroep Landbouw en Armoede een belangrijke bijdrage levert aan het behoud van kleinschalige landbouw in Nederland.