Inleiding
Vijf Genomineerden
Interviews en cabaret
Juryrapport

Inleiding

Op 13 mei 2003 werd de eerste Ab Harrewijn Prijs uitgereikt. Op die dag was het een jaar geleden dat Harrewijn overleed. Ab was als arbeidspastor één van de oprichters van de werkgroep 'De arme kant van Nederland' en bleef nog jaren binnen de werkgroep de grote aanjager van de activiteiten tegen het onrecht van armoede. Later zette hij die strijd voort in de politiek, als voorzitter en als Tweede Kamerlid van GroenLinks. Daarnaast initieerde en steunde hij tal van projecten aan de onderkant van de samenleving. Voor dat type projecten is de prijs ingesteld. Uit vijf genomineerden kwam op 13 mei Aysel Disbudak als winnares naar voren.
Het begon een half jaar geleden, toen twee vrienden van Ab in de kroeg bedachten dat het goed zou zijn om iets van zijn gedachtegoed levend te houden door op 13 mei te herdenken. Het idee van het instellen van een prijs was geboren. Al gauw schaarden organisaties als 'De Linker Wang' (het platform voor geloof en politiek), arbeidspastoraat DISK, GroenLinks en CNV zich achter het initiatief.
Zo stroomde de Lutherse Kerk op 13 mei in Den Haag vol met familie, vrienden, politici, mensen met wie Ab samen gewerkt en geleefd heeft. Paul Rosenmöller constateerde in zijn openingstoespraak dat het Ab, net als bij zijn indrukwekkende uitvaartdienst, weer was gelukt om ook nog na zijn dood de kerk vol te laten stromen. Rosenmöller constateerde ook dat het politieke, economische en maatschappelijke klimaat meer dan ooit vraagt om mensen die opkomen voor de onderkant van de samenleving. Bitter veel werk aan de winkel.

Vijf genomineerden

Er was een jury geformeerd, met Siska Barelds (Ab's partner), Hub Crijns (directeur arbeidspastoraat DISK), Cor Ofman (voorzitter De Linker Wang), Eddy Reefhuis (oud-studiegenoot), Paul Rosenmöller (voormalig fractievoorzitter GroenLinks), Mohammed Tajmoud (persoonlijke vriend) en Els Veenis (voormalig partijbestuurder GroenLinks). Er was maar één criterium voor de jury: zou Ab dit mooi hebben gevonden? Zij moesten kiezen uit vijf genomineerden:

Interviews en cabaret

Journaliste Milja de Zwart hield uitvoerige interviews met alle genomineerden. Zo werd een rijk geschakeerd palet getoond van initiatieven die worden uitgevoerd met solidariteit, doorzettingsvermogen, originaliteit en betrokkenheid bij mensen die tussen wal en schip van de samenleving vallen.
De bekendmaking van de winnaar werd voorafgegaan door een optreden van cabaretière Sara Kroos. Zij bezong de idealistische aanwezigen en nam ze een beetje op de hak, zoals het een goed cabaretière betaamt. Ze zong ook een ontroerend lied over dierbare overledenen, waarvan hier twee strofen.

Vandaag was weer een dag die ik vertellen zou aan jou
Van de ochtend tot het moment dat ik weer sliep
Van de bomen en de straten en de pijn die ik vergat
En later toch gehuild, zoals je ziet

Maar jij zegt: laat de tijd nu gaan m'n lief en laat de spoken achter
Laat de somberheid verstikken in het licht
Laat illusies varen lief, je bent nooit wat men verwachtte
En laat de tijd, laat het gaan voor wat het is

Met het advies "Als u op uw rechterwang gekust wordt, keer dan ook uw linker toe" besloot zij haar optreden.

Juryrapport

Winnares Aysel Disbudak nam een beeldje en een cheque van € 2000,- in ontvangst. Ook de andere genomineerden ontvingen een bedrag van € 250,-. Het juryrapport zegt onder meer het volgende: "Aysel heeft, als jonge vrouw, aan den lijve ervaren wat het is om te leven met een gezinslid met een verstandelijke handicap. De wanhoop, de bureaucratie, de opgave waarvoor gezinsleden zich in de eerste plaats als 'mantelzorgers' gesteld zien. Ze heeft zich niet in de hoek laten duwen van 'zorgen voor', maar heeft gezocht naar 'recht halen voor'. Ze heeft zich de deskundigheid eigen gemaakt om het recht op een Persoonsgebonden Budget voor haar broer te regelen en met die nieuw verworven deskundigheid ook andere mensen van dienst te zijn in de regio Amsterdam, tot aan Alkmaar toe."
"Gedeelde ervaring maakt mensen sterker: ouders en andere familieleden staan er niet alleen voor. Dat betekent iets in een moslimcultuur waar een verstandelijke handicap door gevoelens van schaamte en schuld wordt weggestopt. Aysel heeft er zelf 'open' mee durven omgaan en heeft honderden vrouwen en mannen en hun kinderen dichter bij elkaar gebracht en dichter bij voorzieningen waar ze recht op hebben, maar waarvan de toegang door bureaucratische regels vaak moeilijk te ontsluiten was. Ze is daarin een pionier in allochtone kring. En ze staat in feite nog maar aan het begin. Daarom verdient ook zij een steuntje in de rug, het steuntje dat ze zo graag aan andere mensen wil bieden."
Volgend jaar wordt de prijs opnieuw uitgereikt op 13 mei en dan zal de werkgroep Arme Kant van Nederland/EVA mede-organisator en medesponsor zijn.

Peter de Bie